شیمیصنعت پایگاه خبری و مجله تخصصی صنایع
افزودنی غذایی

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

تیم تولید محتوا
تمام تلاش ما در تیم تولید محتوای مجموعه شیمی صنعت در جهت…
۴ بازدید ۱۴ دقیقه مطالعه ۰ نظر
چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

دفرمه شدن، تاب برداشتن یا حتی ذوب شدن ظروف پلاستیکی در مایکروویو تجربه‌ای است که تقریباً همه ما دست‌کم یک بار با آن روبه‌رو شده‌ایم. این اتفاق تنها یک خسارت مادی کوچک یا از دست رفتن یک ظرف نگهدارنده نیست؛ بلکه هشداری جدی درباره ایمنی مواد غذایی و خطرات پنهانی است که سلامت انسان را تهدید می‌کنند. وقتی ساختار فیزیکی یک ظرف در برابر حرارت فرو می‌ریزد، مولکول‌های سازنده پلیمر و افزودنی‌های شیمیایی آن مستعد مهاجرت به بافت غذا می‌شوند. برای درک این پدیده، باید نگاهی به دنیای جذاب علم مواد، نحوه تابش امواج ماکروفر و پشت‌صحنه ساخت ظروف پلاستیکی بیندازیم تا بدانیم چرا برخی پلاستیک‌ها خم به ابرو نمی‌آورند، اما برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

ماکروفر با پلاستیک‌ها چه کار می‌کنه؟

برای کشف دلیل تغییر شکل ظروف، ابتدا باید سوءتفاهم رایج درباره نحوه عملکرد دستگاه مایکروویو را برطرف کنیم. بسیاری از مردم تصور می‌کنند ماکروفر مانند یک اجاق گاز یا فر سنتی، هوای درون محفظه را داغ می‌کند و این گرما ظرف و غذا را به طور هم‌زمان می‌سوزاند. واقعیت علمی کاملاً متفاوت است. مایکروویو حاوی قطعه‌ای الکترونیکی به نام مگنترون است که امواج الکترومغناطیسی با فرکانس تقریبی ۲.۴۵ گیگاهرتز ساطع می‌کند.

این امواج یک ویژگی منحصر‌به‌فرد دارند: آن‌ها تنها بر روی مولکول‌های دوقطبی (دارای بار مثبت و منفی نامتقارن) اثر می‌گذارند. آب، چربی‌ها و قندهای موجود در غذا نمونه‌های بارز مولکول‌های دوقطبی هستند. امواج مایکروویو باعث می‌شوند این مولکول‌ها با سرعتی معادل میلیاردها بار در ثانیه بچرخند و نوسان کنند. این جنبش مولکولی دیوانه‌وار، اصطکاک بسیار شدیدی تولید می‌کند و اصطکاک نیز به سرعت تبدیل به گرمایی سوزان در درون غذا می‌شود.

اما پلاستیک‌ها در این میان چه نقشی دارند؟ اغلب پلیمرهای خالص ساختاری خنثی و ناقطبی دارند؛ بنابراین امواج مایکروویو مستقیماً توسط پلاستیک جذب نمی‌شوند و از میان آن عبور می‌کنند. پس علت داغ شدن و تغییر شکل ظرف چیست؟ پاسخ در پدیده «انتقال حرارت رسانشی» نهفته است. در حقیقت، خود مایکروویو ظرف را داغ نمی‌کند، بلکه این غذای جوشان و داغ است که حرارت بسیار بالای خود را به دیواره‌ها و کف ظرف منتقل می‌‌سازد.

در این نقطه، خواص فیزیکی و دمایی پلاستیک وارد میدان می‌شوند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

  • دمای انتقال شیشه‌ای: دمایی که در آن بخش‌های آمورف (بی‌شکل) پلیمر از حالت سخت و شیشه‌ای به حالتی نرم، انعطاف‌پذیر و لاستیکی تغییر حالت می‌دهند.

  • دمای تغییر شکل حرارتی (HDT): دمایی استاندارد که نشان می‌دهد یک پلاستیک تحت فشار یا بار مکانیکی معین (مانند وزن محتوای غذا)، در چه حرارتی فرم هندسی خود را از دست می‌دهد و خم می‌شود.

  • نقطه ذوب: بالاترین آستانه حرارتی که در آن ساختار بلورین پلیمر فرو می‌پاشد و ماده کاملاً مایع و روان می‌شود.

اگر ظرفی برای استفاده در ماکروفر طراحی نشده باشد، دمای انتقال شیشه‌ای و دمای تغییر شکل حرارتی پایینی دارد. با گرم شدن غذا تا نقطه جوش آب (۱۰۰ درجه سانتی‌گراد) یا فراتر از آن توسط روغن‌های داغ، پلاستیک به سرعت به آستانه تسلیم حرارتی خود می‌رسد و وزن غذا باعث فرورفتگی، جمع‌‌شدگی و تغییر شکل دائمی دیواره‌های آن می‌گردد.

کدوم پلاستیک‌ها در برابر گرما دوام میارن؟

چرا برخی ظروف پلاستیکی بارها و بارها در ماکروفر قرار می‌گیرند و کوچک‌ترین تغییر شکلی در آن‌ها رخ نمی‌‌دهد؟ راز این مقاومت، انتخاب هوشمندانه ماده پلیمری و طراحی ساختار مولکولی آن است. در میان گستره وسیع پلاستیک‌ها، یک قهرمان بلامنازع برای کاربردهای آشپزخانه‌ای و حرارتی وجود دارد: پلی‌پروپیلن که با علامت اختصاری PP شناخته می‌شود.

پلی‌پروپیلن یک ترموپلاستیک نیمه‌‌بلورین است که زنجیره‌های مولکولی منظم و فشرده‌ای دارد. این ساختار خاص سبب می‌شود تا نقطه ذوب آن در محدوده فوق‌العاده ۱۶۰ تا ۱۷۰ درجه سانتی‌گراد قرار گیرد. علاوه بر این، دمای تغییر شکل حرارتی این پلیمر تحت بارهای معمول بین ۹۵ تا ۱۰۵ درجه سانتی‌گراد است. این ارقام به این معناست که حتی اگر آب درون خورش یا سوپ شما به نقطه جوش کامل (۱۰۰ درجه) برسد، ظرف پلی‌پروپیلنی استحکام مکانیکی خود را حفظ کرده و ساختار آن تسلیم حرارت نمی‌شود.

در صنایع پتروشیمی و خطوط پیشرفته تزریق پلاستیک، استفاده از گرانول پ پ باکیفیت و بهداشتی، پایه و اساس تولید ظروف مایکروفری بادوام به شمار می‌رود. هنگامی که قالب‌‌سازان از گرانول PP مرغوب با گرید کوپلیمر رندوم استفاده می‌کنند، ظرف نهایی نه تنها مقاومت حرارتی چشمگیری به دست می‌آورد، بلکه شفافیت بصری بالا و انعطاف‌پذیری فوق‌العاده‌ای در برابر ضربه پیدا می‌کند. این ماده برخلاف پلیمرهای شکننده، چقرمگی بالایی دارد و می‌تواند تنش‌های سرمایشی درون فریزر (تا منفی ۲۰ درجه) و شوک‌های حرارتی ناگهانی ماکروفر را بدون ایجاد ترک‌های مویی تحمل کند. پایداری پیوندهای شیمیایی کربن-هیدروژن در این پلیمر مانع از تجزیه حرارتی و نشت ترکیبات مضر به درون وعده غذایی مصرف‌کننده می‌شود.

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

پلاستیک‌های پرمصرف رو بشناسید

اگر به کف ظروف، بطری‌ها و بسته‌بندی‌های پلاستیکی در خانه نگاه کنید، متوجه یک علامت مثلثی سه فلشه (کد شناسایی رزین) می‌شوید که عددی بین ۱ تا ۷ در دل آن جای گرفته است. این اعداد صرفاً برای تفکیک زباله و بازیافت نیستند؛ بلکه شناسنامه شیمیایی پلاستیک و راهنمای دقیق رفتار حرارتی آن محسوب می‌شوند.

باید توجه داشت که در کارخانه‌های پتروشیمی، گرانول پلاستیک در ده‌ها گرید گوناگون با خواص جریان‌پذیری مذاب، دانسیته و وزن مولکولی متغیر سنتز می‌شود. پلاستیکی که برای تولید یک کیسه فریزر نازک طراحی شده، فرمولاسیونی کاملاً متفاوت از پلاستیک بدنه یک ظرف مقاوم به حرارت دارد. شناخت کدهای بازیافت کمک می‌کند تا بفهمیم کدام ظروف نباید هرگز رنگ ماکروفر را ببینند.

کد بازیافت علامت اختصاری نام کامل پلیمر نقطه ذوب اسمی (درجه سانتی‌گراد) دمای تغییر شکل حرارتی قابلیت استفاده در ماکروفر کاربردهای رایج روزمره
۱ PET پلی‌اتیلن ترفتالات ۲۵۰ تا ۲۶۰ حدود ۷۰ درجه کاملاً غیرمجاز و دفرمه‌شونده بطری‌های آب‌معدنی، نوشابه و ظروف شفاف سالاد
۲ HDPE پلی‌اتیلن سنگین ۱۲۵ تا ۱۳۵ ۶۵ تا ۸۰ درجه عموماً نامناسب (مگر با برچسب تایید) بطری‌های مات شیر، دبه‌های ماست و شوینده‌ها
۳ PVC پلی‌وینیل کلراید ۱۶۰ تا ۲۱۰ ۶۰ تا ۷۵ درجه اکیداً ممنوع و خطرناک لوله‌ها، سفره‌ها، سلفون‌های بسته‌بندی غیربهداشتی
۴ LDPE پلی‌اتیلن سبک ۱۰۵ تا ۱۱۵ ۴۰ تا ۵۰ درجه کاملاً غیرمجاز (ذوب سریع) کیسه‌های پلاستیکی نایلونی، کیسه فریزر
۵ PP پلی‌پروپیلن ۱۶۰ تا ۱۷۰ ۹۵ تا ۱۰۵ درجه کاملاً ایمن و استاندارد ظروف نگهدارنده غذا، ظروف مایکروفری درب‌دار
۶ PS پلی‌استایرن ۲۴۰ (ساختار بی‌‌شکل) ۷۰ تا ۹۰ درجه بسیار خطرناک و ذوب‌شونده ظروف یک‌بارمصرف فومی، لیوان‌های یک‌بارمصرف چای
۷ سایر موارد پلی‌کربنات یا ترکیبی متغیر متغیر با احتیاط زیاد (خطر آزادسازی مواد شیمیایی مضر) بطری‌های بزرگ آب، قطعات کامپوزیتی

همان‌طور که در جدول مقایسه‌ای بالا مشخص است، پلاستیک شماره ۱ (PET) با وجود اینکه نقطه ذوب تئوری بالایی دارد، اما دمای تغییر شکل حرارتی آن تنها حدود ۷۰ درجه سانتی‌گراد است. به همین دلیل اگر آب جوش داخل یک بطری آب معدنی بریزید یا آن را در ماکروفر قرار دهید، پلاستیک بلافاصله جمع شده و شکل هندسی خود را به طور کامل از دست می‌دهد. پلاستیک شماره ۶ (پلی‌استایرن یا ظروف فومی) حتی رفتاری فاجعه‌‌بارتر دارد؛ این ماده در مجاورت حرارت نه تنها مچاله و ذوب می‌شود، بلکه مونومرهای سمی استایرن را که بالقوه سرطان‌زا هستند، آزاد کرده و وارد غذای مصرف‌کننده می‌کند. این تمایزات فنی نشان می‌دهد که چرا تولیدکنندگان حرفه‌ای بر پایه ویژگی‌های هر گرید، از گرانول پلاستیک ویژه‌ای متناسب با کاربری محصول نهایی استفاده می‌کنند.

توی کارگاه‌های تولیدی چی می‌گذره؟

گاهی مصرف‌کنندگان ظروفی را خریداری می‌کنند که با وجود حک شدن کد ۵ (PP) در کف آن‌ها، پس از یکی دو بار استفاده در مایکروویو دچار انحنا و تابیدگی می‌شوند یا بوی نامطبوعی از خود بر جای می‌گذارند. چرا چنین تناقضی رخ می‌دهد؟ برای یافتن پاسخ، باید به خطوط تولید و کارخانه‌های فرآوری پلاستیک سفر کنیم.

در فرآیند تولید ظروف تزریقی، کیفیت قطعه خروجی مستقیماً به خلوص و منشأ پلیمری بازمی‌گردد که به درون سیلندر دستگاه تزریق ریخته می‌شود. تولیدکنندگان معتبر و پایبند به اصول بهداشتی همواره از مواد اولیه پلاستیک کاملاً نو و مناسب تماس با مواد غذایی استفاده می‌کنند. این مواد پتروشیمیایی تحت کنترل دقیق پایش می‌شوند تا فاقد فلزات سنگین، ترکیبات شیمیایی فرار، فتالات‌ها و بیسفنول‌آ باشند.

متاسفانه در کارگاه‌های زیرپله‌ای و نامعتبر، برای کاهش شدید قیمت تمام‌شده، به جای تکیه بر مواد نو، از ضایعات خردشده، پلاستیک‌های بازیافتی آسیابی یا پلیمرهای ضایعاتی غیربهداشتی استفاده می‌شود. بازیافت مکرر پلاستیک آسیب‌های شدیدی به ساختار فیزیکی آن وارد می‌کند:

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

  • شکست زنجیره‌های پلیمری: با هر بار ذوب و بازیافت مجدد پلاستیک، طول زنجیره‌های بلند پلیمری کوتاه می‌شود؛ کوتاه شدن این زنجیره‌ها موجب افت شدید وزن مولکولی، کاهش بلورینگی و سقوط دمای تغییر شکل حرارتی محصول می‌گردد.

  • ایجاد تنش‌های پسماند در قالب‌گیری: اگر کیفیت مواد اولیه پلاستیک نامرغوب باشد، جریان مذاب درون قالب یکنواخت نخواهد بود. این امر سبب انقباض نامتقارن، عدم یکنواختی ضخامت دیواره و شکل‌گیری تنش‌های مکانیکی پنهان درون قطعه می‌شود. این تنش‌ها در نخستین برخورد با گرمای ماکروفر به صورت تاب‌برداشتگی و پیچش بدنه آزاد می‌شوند.

  • آزادسازی ترکیبات آلاینده و سمی: در پلاستیک‌های بازیافتی، بقایای مرکب‌های چاپ، شوینده‌ها و آلاینده‌های نامعلوم محیطی محبوس مانده‌اند که با گرم شدن در مایکروویو تبخیر شده و مستقیماً وارد بافت چربی و آب غذا می‌شوند.

بنابراین، دوام ظاهری یک ظرف ماکروفری و تضمین سلامت آن، ریشه در خلوص و اصالت شیمیایی پلیمری دارد که از ابتدا به عنوان ماده خام مصرف شده است.

از کجا بفهمیم ظرف برای ماکروفر مناسبه؟

برای جلوگیری از غافلگیری در آشپزخانه و محافظت از سلامت خانواده، لازم است پیش از قرار دادن هر ظرفی درون مایکروویو، نشانه‌ها و استانداردهای آن به دقت بازبینی شوند. خریداران هوشمند می‌توانند با یک بررسی چندمرحله‌ای، ظروف مناسب و اصیل را از موارد بی‌کیفیت تفکیک کنند:

  • نماد گرافیکی مایکروویو: شناخته‌شده‌ترین نشانه جهانی، نماد سه خط موج‌دار افقی موازی است که امواج الکترومغناطیسی را تداعی می‌کند. این خطوط گاهی درون یک کادر مستطیلی شبیه به ماکروفر یا در زیر یک بشقاب نمادین ترسیم شده‌اند.

  • نوشته‌های شفاف بین‌المللی: بر روی ظروف استاندارد، عباراتی مانند «مناسب برای مایکروویو» یا «تنها برای گرمایش مجدد در مایکروویو» به وضوح درج شده است.

  • کد شناسایی ۵ (PP): در زیر ظرف حتماً باید مثلث بازیافت حاوی عدد ۵ و عبارت PP به چشم بخورد. وجود هر عدد دیگری به جز ۵ (به ویژه ۱، ۳ و ۶) زنگ خطری جدی برای ممنوعیت ورود به ماکروفر است.

  • علامت تماس با غذا: نماد یک لیوان و چنگال در کنار یکدیگر نشان می‌دهد که ظرف از مواد مناسب و بهداشتی برای تماس با خوراکی‌ها ساخته شده و فاقد رنگ‌ها یا افزودنی‌های سمی است.

  • کیفیت ساختاری و عدم وجود بوی پلاستیک: ظروف اصل دارای دیواره‌هایی با ضخامت متوازن، سطحی کاملاً صیقلی و فاقد هرگونه زائده یا بوی تند مواد شیمیایی هستند.

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

چرا برخی ظروف پلاستیکی در ماکروفر تغییر شکل می‌دهند؟

تست فنجان آب توی خونه چطور انجام می‌شه؟

اگر ظرف پلاستیکی بدون علامتی در منزل دارید و نمی‌دانید آیا قرار دادن آن در مایکروویو ایمن است یا خیر، می‌توانید از این آزمایش کاربردی و معتبر استفاده کنید:

  • یک لیوان یا فنجان شیشه‌ای نشکن مناسب ماکروفر را تا سه‌چهارم حجم آن با آب سرد پر کنید.

  • فنجان آب و ظرف پلاستیکی خالی مورد نظر را در کنار هم داخل محفظه مایکروویو بگذارید (دقت کنید که فنجان را درون ظرف پلاستیکی نگذارید، بلکه کنار آن روی سینی قرار دهید).

  • دستگاه را با توان صددرصد به مدت یک دقیقه روشن کنید.

  • پس از یک دقیقه، دستگاه را خاموش کرده و با احتیاط دست خود را روی بدنه ظرف پلاستیکی بگذارید

  • اگر آب درون فنجان شیشه‌ای داغ شده باشد اما ظرف پلاستیکی خالی همچنان کاملاً سرد یا هم‌دمای محیط باقی مانده باشد، پلاستیک امواج را جذب نکرده، رسانش دی‌الکتریک پایینی دارد و برای مایکروویو مناسب است.

  • اگر بدنه ظرف پلاستیکی خالی گرم یا داغ شده باشد، نشان می‌دهد که ساختار پلیمر انرژی امواج را جذب می‌کند؛ در نتیجه این ظرف غیراستاندارد بوده و استفاده از آن ممکن است منجر به ذوب شدن، تاب برداشتن یا انتشار مواد مضر شود.

اشتباهاتی که نباید موقع استفاده از این ظرف‌ها انجام بدیم

بسیاری از مواقع حتی اگر از ظروف پلی‌پروپیلنی استاندارد استفاده شود، رفتارهای نادرست مصرف‌کنندگان باعث دفرمه شدن و تخریب بافت پلاستیک می‌گردد. شناخت این خطاهای روزمره از خسارت‌های ناخواسته جلوگیری می‌کند:

  • استفاده مجدد از سطل‌های ماست، پنیر و بستنی: یکی از عادات شایع در بسیاری از منازل، شستن و نگهداری ظروف ماست، سطل‌های بستنی یا ظروف یک‌بارمصرف رستورانی برای فریز کردن و گرم کردن مجدد غذا است. این ظروف به عنوان بسته‌بندی تک‌خدمتی طراحی شده‌اند؛ لایه‌های پلیمری آن‌ها فوق‌العاده نازک و متخلخل است و به هیچ عنوان برای قرارگیری در مجاورت حرارت بالا مهندسی نشده‌اند و سریعاً تاب برمی‌دارند.

  • گرم کردن غذاهای فوق‌العاده چرب و شیرین: روغن‌ها، کره‌ها، پنیر پیتزا و شهد شیرین مواد غذایی خواص حرارتی متفاوتی با آب دارند. در حالی که دمای آب در فشار جو از ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد فراتر نمی‌رود، روغن داغ درون مایکروویو می‌تواند در عرض چند ده ثانیه به دمایی بیش از ۱۵۰ تا ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد برسد. این حرارت از نقطه ذوب پلی‌پروپیلن (۱۶۰ درجه) عبور می‌کند و باعث سوختگی موضعی، ایجاد چاله‌های ریز، کدر شدن پلاستیک و فرورفتگی کف ظرف می‌شود.

  • محکم چفت کردن درب ظرف بدون باز کردن سوپاپ: هنگامی که غذا داغ می‌شود، آب موجود در آن تبخیر شده و حجم هوای محبوس درون ظرف به شدت منبسط می‌گردد. اگر درپوش ظرف کاملاً مهروموم شده باشد و سوپاپ خروج بخار باز نشود، فشار گاز درون ظرف باعث باد کردن و تغییر فرم هندسی بدنه می‌شود. همچنین با سرد شدن بعدی ظرف، پدیده خلاء رخ می‌دهد و دیواره‌ها به سمت داخل کشیده و فشرده می‌شوند.

  • پوشاندن ظرف با نایلون‌ها و سلفون‌های متفرقه: قرار دادن سلفون‌های نازک پی‌وی‌سی به عنوان درپوش غذا و تماس مستقیم آن‌ها با سطح خوراکی داغ، به دلیل نقطه ذوب بسیار پایین سلفون، موجب چروکیدگی آن و انتقال نرم‌کننده‌های شیمیایی به غذا می‌شود. همواره باید از درپوش‌های گنبدی مخصوص ماکروفر با منافذ تهویه استفاده کرد.

جمع‌بندی نهایی

تغییر شکل ظروف پلاستیکی در ماکروفر فراتر از یک تغییر ظاهری ساده، نشانه‌ای هشداردهنده از فروریختن ساختار فیزیکی پلیمر در برابر تنش‌های حرارتی است. این رخداد زمانی اتفاق می‌افتد که دمای انتقال‌یافته از غذای داغ، از دمای تغییر شکل حرارتی و آستانه تحمل پلاستیک عبور می‌کند. در این میان، پلی‌پروپیلن با دارا بودن نقطه ذوبی نزدیک به ۱۷۰ درجه سانتی‌گراد، امن‌ترین و مطمئن‌ترین سنگر برای استفاده در آشپزخانه‌های مدرن به شمار می‌آید.

حفظ سلامت فردی و افزایش دوام ظروف آشپزخانه مستلزم رعایت چند اصل ساده است: هرگز ظروف یک‌بارمصرف لبنیاتی و رستورانی را در ماکروفر گرم نکنید، همواره به دنبال نماد امواج ماکروفر و کد PP بر روی بدنه ظروف باشید و از حرارت دادن مستقیم مواد بسیار روغنی در پلاستیک پرهیز نمایید. در مقیاس صنعتی نیز توجه به خلوص مواد پلیمری و دوری از ضایعات بی‌کیفیت ضامن ارتقای سلامت عمومی جامعه خواهد بود. با انتخابی آگاهانه، می‌توان لذت یک وعده غذای سریع و داغ را بدون هیچ‌‌گونه نگرانی از مواد شیمیایی یا ظروف دفرمه‌شده تجربه کرد.

سوالات متداول

بله، کاملاً خطرناک است. دفرمه شدن به این معناست که زنجیره‌های پلیمری از آستانه پایداری حرارتی خود عبور کرده و پیوندهای ساختاری آن‌ها دستخوش شکستگی شده‌اند. ظرفی که شکل خود را از دست داده، ساختاری متخلخل پیدا می‌کند و در دفعات بعدی با سرعتی چند برابر مواد شیمیایی، افزودنی‌ها و ذرات نانوپلاستیک را به درون غذا آزاد می‌سازد؛ بنابراین چنین ظرفی باید فوراً کنار گذاشته شود.

این علامت معمولاً به شکل چند خط موج‌دار افقی موازی (دو یا سه خط منحنی شبیه به امواج آب یا رادیو) نمایش داده می‌شود. در بسیاری از برندهای معتبر، این امواج درون کادری شبیه به دستگاه ماکروفر یا در کنار عبارت‌های نشان‌دهنده ایمنی در ماکروفر طراحی شده‌اند و در کف بیرونی ظرف قابل مشاهده هستند.

خیر، به هیچ وجه نباید این کار را انجام داد. ظروف لبنیات و بسته‌بندی‌های تجاری برای نگهداری مواد غذایی سرد و استفاده تک‌خدمتی طراحی شده‌اند. ضخامت دیواره این ظروف بسیار ناچیز است و مقاومت حرارتی آن‌ها پایین بوده و با اولین حرارت ذوب شده و مواد خطرناک پلاستیکی را وارد غذا می‌کنند.

این فرورفتگی‌ها و لکه‌های مات حاصل داغ شدن بیش‌ازحد لکه‌های چربی و روغنی غذا هستند. دمای قطرات روغن در ماکروفر به راحتی از نقطه ذوب پلی‌پروپیلن (۱۶۰ تا ۱۷۰ درجه) فراتر می‌رود و باعث سوختگی موضعی و ذوب نقطه‌ای پلاستیک در محل تماس می‌شود.

خیر، علامت مثلث سه‌فلشه تنها نشان‌دهنده نوع رزین به کار رفته برای فرآیند بازیافت پسماند است و هیچ ارتباطی با ایمنی حرارتی ندارد. یک ظرف ممکن است دارای مثلث بازیافت با عدد ۱ (PET) یا ۶ باشد که هر دو در ماکروفر به شدت خطرناک و دفرمه‌شونده هستند. تنها ظروفی که دارای عدد ۵ (PP) هستند و هم‌زمان نشان امواج یا عبارت ایمن برای ماکروفر روی آن‌ها ثبت شده، قابل استفاده درون دستگاه خواهند بود.

از ۱ تا ۵ به این صفحه یه امتیاز بده
spinner در حال ثبت رای

نظرات مراجعه‌کنندگان (۰ نظر)

شناسه ثبت نظر شما محفوظ و ناشناس خواهد ماند.
ثبت دیدگاه به معنای پذیرش قوانین تحریریه است.
مرتبط‌ها نظرات